Trombon geniş boru sistemine ve büyük bir kalağa sahiptir; bu yapı yüksek hava hacmi gerektirir.
Aynı gürlükte çalarken trombon, trompete göre belirgin biçimde daha çok hava tüketir. Bu fark özellikle pes bölgede belirginleşir.
Bu nedenle nefes çalışması trombon eğitiminin merkezinde yer alır ve hiçbir aşamada bırakılmaz. Nefes karın bölgesinden alınır ve akciğerin alt bölümü tam olarak doldurulur. Göğüsten alınan nefes hem yetersiz kalır hem omuzların yükselmesine ve gerginliğe yol açar. Verme aşamasında diyafram desteği devreye girer ve hava eşit hızda dışarı verilir.
Pes bölgede hava miktarı artar ve akış yavaşlar; tiz bölgede ise akış hızlanır.
Bu ayrım baştan öğretilir, çünkü yanlış uygulama tonu ve dayanıklılığı doğrudan etkiler. Yanlış uygulama tonlamayı da bozar.
Nefes alma anı kısa ve sessiz olmalıdır; duyulan nefes sesi icrayı böler.
Nefes çalışması çalgısız da yapılabilir ve sayarak nefes verme alıştırmaları bu amaçla kullanılır. Sayım sesli yapılarak başlanır.
Derslerimizde nefes desteği, her dersin başında yapılan bir çalışma olarak işlenir.